Sana esaslı bi ceza verecem, ona göre! Hadi artık yav, hadi, hadi… Allah Allaaaaah…

Gerçi yorum kurallarınızı okuduktan sonra insan ürpererek yazıyor ama:) E dönmüştünüz hani, hala bekliyoruz da…

Bitmemis arayislari vazgecmislikten de maglubiyetten de ustun tutmak gerektigini dusunuyorum.

Boyle bakinca, yukaridaki yaziniz, oldugundan daha az kasvetli okunabiliyor.

Dahasi var: Alisilmis yalnizliklar, bence, sirf yalnizlik olmasin diye katlanilan gunubirlik/tek_gecelik beraberlik aliskanliklardan da yegdir –yuvarlanan taslarin yosun tutamayacagindan hareketle.

Fakat, ote yandan, yazdiklarinizi anladigimi saniyorum ve rezone ettigi hayli sey var…

Bu tur konularda akil vermek benim haddime degil tabii ki; ama, bu beni cok da engellemedi bugune kadar.. Yani, ustume vazife olmadigi halde bir iki sey soylemek istiryorum:

‘Umursamaz bir yalnizlik’ yerine, kisinin hem kendinde hem de mustakbel karsi tarafta arayacagi mukemmelliklerin oncemli bir kismininin (yani, feragat edilebileceklerin) o kadar da onemsenmedigi ‘mutevekkil bir huzur’ devresine girmesi daha iyi olur gibi geliyor bana..

Yani, ‘aman Allahim, ne ben baskalari icin yeterince mukemmelim, ne de bence (artik) yeterince mukemmler bir insan var su alemde’ diyerek havluyu firlatmak yerine, ‘ben de azicik ciplagim ve baska herkes de’ diyerek bir hamama yakisacak oteki ciplagin ortraya cikmak ihtimalini pesinen reddetmemek gerekiyor.

Bir de.. unutmamak lazim.. gecmise mazi derler. Tamamen unutmak belki dogru olmaz ama hep de hatirda tutmanin cok da saglikli oldugunu soylemek zor..

Bu arada, aramıza tekrar hoşgeldin. Çok ama çok sevindim. Şimdi bi de Cano Hanım çıkıp geliverse kaybolduğu yerden meselâ, tekrar voltranı oluşturabilirdik hani…